Afrikaviering in St. Josephkerk Zeist

Al enige jaren is de Josephkerk op de zondag na Pasen, de Zondag van de Goddelijke Barmhartigheid, gastvrouw voor een reünie van Afrikanen die wonen in Frankrijk, België en Nederland. Zij komen met name uit Rwanda en Burundi. Velen van hen hebben de genocide van 1994 in hun landen meegemaakt en overleefd. De viering wordt georganiseerd door de ‘Broederschap van de Nieuwe Evangelisatie voor de Heropleving van het Geloof en de Genezing van Wonden”. En er wordt gezongen door de ‘Amani Angels’.

Bijzonder is dat zij bestaan uit Twa, Hutsi’s en Tutsi’s, de bevolkingsgroepen die elkaar in de genocide naar het leven stonden. In feite is dit daarmee ook een viering van verzoening en heling. Het Twa-volk (of Batwa) kan worden beschouwd als de vergeten slachtoffers van de oorlog en genocide in Rwanda; hun lijden is grotendeels onopgemerkt gebleven. De Twa kunnen aanspraak maken op het oorspronkelijke volk van Rwanda te zijn, aangezien ze verwant zijn aan andere bosvolkeren in Centraal-Afrika. De Twa zijn niet gemakkelijk te onderscheiden van hun landgenoten, met wie ze dezelfde taal en religieuze overtuigingen delen.

Abbé Denys Irivuzumwami is de voorganger in deze viering. Hij is een diocesaan priester van het bisdom van de provincies Namen en Luxembourg in België. Meerdere priesters gaan met hem mee voor en ik mag de diaken van dienst zijn. De viering is in drie talen: Kinyarwanda, Frans en Nederlands.

Hun samenkomst bestaat niet alleen uit de viering. Er wordt ook biecht gehoord, er is de uitstalling van het Allerheiligste en de Rozenkrans van de Goddelijke Barmhartigheid wordt gebeden. Pastoor Denys zegt: “Ik was diep ontroerd door de genade van vergeving. Het is een unieke gelegenheid vanwege de volledige genezing van zonden en straffen, wat de basis vormt voor een diepe verbondenheid met Jezus. Het bidden van de Rozenkrans van de Goddelijke Barmhartigheid is het verkrijgen van barmhartigheid voor jezelf en de hele wereld.”

Meteen na de viering is er een moment van ontmoeting en kennismaking. Het zou mooi zijn wanneer u het aandurft eens met deze mensen kennis te komen maken. In feite bent u, als parochianen, allemaal gastvrouw of gastheer op die dag! En zij vinden het fijn u te ontmoeten!

Coen van Loon, diaken