Bericht van Coen van Loon

Van het lange bericht dat Coen verstuurde naar een aantal contactpersonen in de parochie maakten we onderstaande samenvatting. Wie graag de volledige tekst van Coens bericht wil ontvangen kan contact opnemen met de redactie van de nieuwsbrief.

Sinds eind september is Coen gestart met een nieuwe kuur die een half jaar gaat duren. Telkens in een cyclus van vier weken, waarvan drie weken een paar uur in het ziekenhuis voor een infuus met chemo- en immunotherapie. De vierde week is ‘vrij’; om enigszins op adem te komen. Na de derde cyclus (half december) wordt weer gekeken wat de uitwerking van de kuur is. Over zijn conditie zegt hij: ‘Het zijn geen gemakkelijke weken… Per dag wisselt het hoe ik mij voel. Vaak ben ik moe en lusteloos, vaak ga ik ’s middags even rusten. Dan zijn er ineens weer dagen dat het goed gaat, dat er meer energie is. Eetlust is er weinig; afgevallen ben ik behoorlijk… Met deze kuur begint mijn haar uit te vallen. Ben dinsdag 20 okt. dus maar naar de kapper gegaan en heb het laten ‘millimeteren’….. Door de medicijnen is autorijden niet mogelijk en moet ik steeds gehaald en gebracht worden. Kortom, de ziekte kijkt mij recht in de ogen. Maar ik kijk terug en ik geef de moed niet op! Ik behoud mijn optimisme en, gek genoeg misschien, je leert ook weer te leven met deze nieuwe situatie….

De ziekte en de vele reacties vanuit de verschillende parochies waar hij gewerkt heeft waren aanleiding om terug te blikken op zijn werkzaamheden. Coen vertelt over de H. Hartkerk in Hilversum, de Sint Maartenparochie op de Utrechtse Heuvelrug en de parochies in Amsterdam-Oost en Zuidoost rond de kerk van de H. Martelaren van Gorcum. Er is natuurlijk veel veranderd en in beweging gekomen in al die jaren. Naast verandering waardeert Coen nu ook de duurzame inzet van mensen: “Trouw – stabiliteit – continuïteit. In mijn tijd kon ik nog wel eens ongeduldig zijn en veel nadruk leggen op het samenvoegen van parochies. Nu realiseer ik mij meer hoe belangrijk deze drie woorden zijn, hoeveel waardering er mag zijn voor de mensen die niet opgeven en, jaar in jaar uit ‘gewoon’ hun werk doen en zo de parochies een toekomst geven.” En hij noemt een aantal activiteiten die belangrijk voor hem waren of die hem raakten: de maandelijkse maaltijden dankzij de inzet van de diaconie in Leersum, de woensdagochtendviering in Driebergen, het eeuwfeest van Maarn.